Нясвiж. Новая графiчная рэканструкцыя касцёла Св. Яўхiмii кляштару бенедыктынак ад Александра Пінчука.
Выгляд пасля рэканструкцыi першай паловы XVIIIст.
Кляштар бэнедыктынак — помнік архітэктуры XVI—XVIII ст. , на паўднёва-ўсходняй ускраіне тагачаснага Нясвiжа, меў абарончае значэньне ў структуры сiстэмы умацаванняў горад Фундаменты мураванага кляштарнага комплексу былі закладзены ў маі 1593 г., а ўжо праз 3 гады, у кастрычніку 1596 г., бенедыкцінкі размясціліся ў новым збудаванні, якое адпавядала іх патрэбам і правілам ордэна. Касцёл і двухпавярховы кляштар узводзіліся адначасова і стварылі цэласны архітэктурны ансамбль з Е-падобнай кампазіцыяй плана. Як падкрэсліваецца ў візітацыі комплексу за 1848 г., "залы кляштарныя з касцёлам мурам звязаны". Касцёл, асвечаны ў гонар св. Яўхіміі 12 чэрвеня 1597 г. жмудскім біскупам Мельхіёрам Гедройцам, мае аднанававы аб’ём з неглыбокім трансептам, які ўтварае ў плане святыні лацінскі крыж, але гэтая структура схавана ў аб’ёме кляштара. Звонку сяродкрыжжа першапачаткова было падкрэслена невялікай вежачкай з купалком. З усходу ад сценаў кляштара выступае гранёная апсіда прэзбітэрыя — прыкмета гатычнай спадчыны.
У 1920 г. ўлады II Рэчы Паспалiтай вярнулі будынкі бэнэдыктынкам, але ўжо пасля Другой Сусветнай вайны ў 1945 г. савецкія ўлады зачынілі кляштар, тут была размешчана педагагiчная вучэльня. Зараз у гэтых сценах месцiцца нясвiжскi дзяржаўны каледж iмя Якуба Коласа.