— Пытаюць яе: «Твой мужык?» Кажа: «Мой». — «А дзе ён?» — «У лесе», — адказвае. Немцы паглядзелі і сказалі, што такі добра апрануты мужчына не можа быць бальшавіком і няхай вяртаецца дадому. Той і вярнуўся. Ніхто яго не чапаў. На жаль, ён памёр у 1944 годзе, але, здаецца, пакінуў прагу да перамяшчэння па гэтым свеце мне, — улыбается Олег и добавляет, что Жодишки во время войны относились к Генеральному округу Беларусь, когда все остальные деревни в окрестностях — к Литве. — Гэта таму што Жодзішкі былі самым свядомым мястэчкам у той час. А ўсе з-за святара Вінцэнта Гадлеўскага.